Goldewijk maakt indruk met een dystopisch surrealistisch verhaal

Voor deze recensie heb ik lang getwijfeld welk boek ik zou recenseren. Eerst had ik bedacht om Er vloog een vliegje in de vla door Bette Westera te recenseren. Een onderhoudende dichtbundel over voeding met frisse illustraties. Er zitten typische taalkundige grapjes in van Westera en het is informatief, alleen was ik niet helemaal enthousiast door het boek. Naast deze dichtbundel heb ik De prins die licht gaf
door Edward van de Vendel overwogen. Een dun, zeer rijk sprookje met prachtige illustraties van Martijn van der Linden. Maar deze combinatie heb ik al wel vaker besproken. In mijn lokale boekhandel had ik Albatros door Yorick Goldewijk voor mij klaar laten leggen en toen ik het boek op ging halen, sprak ik de eigenaar van de boekhandel. Zij gaf aan dat ze wat twijfels had over Albatros: ‘Films die nergens draaien vond ik fantastisch, maar dit boek. Ik weet niet zo goed wat ik van dit boek vind.’ Dit intrigeerde mij en ik ben uiteraard meteen gaan lezen en ik kwam er al snel achter dat dit boek interessant genoeg is om een recensie aan te wijden. Het is daarnaast zeer geschikt om over te praten met elkaar: wat betekent het verhaal en waar gaat dit nu daadwerkelijk over?

Bron
Veerkracht 22-3, november 2025