Samen het onderwijs en de wereld een beetje mooier maken

Op mijn tiende verjaardag krijg ik een dagboek. Het eerste dat ik daarin beschrijf, is het bezoek van een Eritrese vluchtelinge aan onze basisschool. Ze vertelt over haar leven in Afrika, ze leert ons een Afrikaans spel en ze laat ons proeven van zelfgemaakt brood. Vijfentwintig jaar later realiseer ik me hoe graag ik voor langere tijd naar het buitenland wil. Na mijn eigen pabo-opleiding en ook vanuit KPZ ben ik al meerdere keren naar Nepal geweest. Maar ik zou ook wel een keer voor een jaar weg willen. Ik ben nieuwsgierig naar andere culturen en naar ontwikkelingssamenwerking. Ik kan het maar moeilijk verdragen dat de plek waar je geboren wordt je leven grotendeels bepaalt. Ik wil bruggen bouwen, bijdragen aan een iets gelijkwaardigere wereld. Een andere passie die ik in de afgelopen jaren heb ontwikkeld, is het spelend leren. Als zich de mogelijkheid voordoet om als ‘Advisor Early Childhood Education’ vrijwillig aan het werk te gaan in Rwanda, lijkt dat dan ook de uitgelezen kans om vorm te geven aan deze twee passies.

Bron
Veerkracht 2017-14-3