Een wereld voor jong en oud met ruimte voor rimpelvlinders en kraanvogels

Weet je waarom ik oude mensen zo mooi vind? Er woont een vlinder op hun gezicht. Als je lang genoeg kijkt, kan je hem zien zitten. Daar, tussen al die lijntjes en barsten rond de ogen en de mond, slaapt een insect. Een vlinder van gekreukt papier. Soms kan je hem horen ritselen onder het rimpelige vel. Er zijn vlinders die grijzen en vlinders die treuren. Uitbundige vlinders en modderpotten. Gulzige vlinders en kieskeurige vlinders. Nachtvlinder en langslapers. Hoe ouder je wordt, hoe mooier de vlinder. Tot hij op een dag de zon voelt kriebelen op zijn rug. Nieuwsgierig steekt hij het kopje omhoog. Voelsprieten wiegen in de wind. Hij strekt de pootjes, zwiept de vleugels los. En na een lange zucht stijgt hij op. Een nieuwe zomer tegemoet. (uit: Paard met laarzen)

Bron
Veerkracht 16-1, 2019